KVC NOKERE KRUISHOUTEM PROMOVEERT NAAR DERDE

"EERSTE SUCCES VAN DE JONGE FUSIEPLOEG"

Onze fusieploeg, één jaar geleden uit de grond gestampt na een samengaan van SK Kruishoutem en Jupiter Nokere, en gestart in vierde provinciale speelt volgend seizoen in derde provinciale. Dat heet dan loon naar werken. Eigenlijk werd ook een droom werkelijkheid. Met duizendmaal dank aan al de mensen, op en naast het veld, die aan deze stunt de volle medewerking verleenden.

Het heeft maandenlang strijden en wachten, spanning, nagelbijten, knarsetanden en emotie gekost, maar het is eindelijk zover. KVC Nokere Kruishoutem beseft dat rechtvaardigheid in 't voetbal nog bestaat. De ploeg speelt volgend seizoen in derde provinciale.

Een gelijkspel tegen Volkegem, in de laatste match van de eindronde, was achteraf bekeken genoeg om als tweede in de poule zeker te zijn van een plaats in derde provinciale. In de eigen poule won Nokere Kruishoutem vier van de zes punten. In de vier andere poules behaalde geen enkele tweede eveneens vier punten. En aangezien naast de vijf poulewinnaars (Volkegem werd in onze poule met een beter doelpuntensaldo de winnaar) ook de twee beste tweedes mee stijgen naar derde provinciale, is de eer ook voor onze ploeg weggelegd.

In de eerste match van de eindronde had onze ploeg al stuntwerk geleverd door, op verplaatsing tegen Sint-Gillis, een onwaarschijnlijke situatie in extremis recht te zetten. De 3-1 achterstand werd van tafel geveegd en omgebogen in de 3-4 overwinning. Zo een verrassende wending hadden mensen, die tientallen jaren vergroeid zijn met het voetbal, nooit meegemaakt.

Dat bijna 400 voetballiefhebbers, waaronder velen die in de eerste plaats clubs uit het omliggende een warm hart toedragen, drie dagen na Hemelvaartdag in Kruishoutem de getuige waren van de ultieme match tegen Volkegem over het al dan niet stijgen naar derde, bewijst overduidelijk dat onze ploeg bij velen in de bovenste lade ligt.

Cijferaars hadden al uitgepluisd dat zowel Volkegem én Nokere Kruishoutem bij een gelijkspel zouden promoveren. Bij winst van Volkegem zou de toestand er voor Nokere Kruishoutem bijna hopeloos uitzien. Op papier is het allemaal mooi, het zijn de spelers op het veld die het moeten doen.

En plots sta je de tweede helft naar een 0-2 achterstand op te kijken, als nog acht minuten moeten gespeeld worden. Op dat moment speel je volgend seizoen verder in vierde provinciale. Het was stil op het veld en achter de omheining. De slag kwam hard aan. Zou de ploeg de weerbaarheid, in de competitie en ook in de eerste match van de eindronde dikwijls het geheim wapen, opbrengen om ook deze scheve situatie nog recht te zetten ?


Het antwoord was duidelijk ja. Enkele tempoversnellingen leidden tot de aansluitingstreffer. En drie minuten later viel de gelijkmaker. Meteen was het aftellen begonnen. De 2-2 gelijke stand bleef op het bord. Twee gelukkige ploegen, die elkaar volgend seizoen weerzien in derde provinciale, verlieten het veld.

Dat er daarna lekker werd gefeest, was normaal en terecht. De ontlading was groot. De ploeg die, zonder de aanwezigheid van Gijzenzele in Vierde B, eigenlijk al kampioen had kunnen worden, heeft moeten wachten en knokken tot de beslissende match in de eindronde om zekerheid te krijgen. Het was een lang en slopend seizoen. Met iedere week de drang om te winnen. Met in iedere wedstrijd de wil om aan de kop te blijven, om zelfs kampioen te worden. Telkens weer de concentratie behouden. Telkens weer er zorg voor dragend dat een slippertje werd vermeden.

Het resultaat overtreft de verwachtingen. De jonge fusieploeg behaalt in het eerste bestaansjaar het diploma met de grootste onderscheiding. Dat was in het verleden voor weinigen weggelegd. Dat heeft Nokere Kruishoutem wel gedaan. Dit is een eerste succes, zeker niet het laatste.

Terecht zal de komende dagen en weken dat schitterend seizoen, en de apotheose in de eindronde, herkauwd worden. Een ontvangst ten gemeentehuize zit er aan te komen. De eerste ploeg via de eindronde naar derde, de beloften kampioen, de knapen U15 bijna kampioen en doorgestoten tot de eindronde in de jeugdcup Het Nieuwsblad. En al de andere ploegen deden op hun manier hun best. Bijna te mooi om waar te zijn, maar de waarheid en niets dan de waarheid. Een mooier afscheid konden hulptrainer Mario Vandevelde evenals Steven De Jans, Davy Beirlaen en Bjorn De Poorter ( die alle drie hun laatste match speelden) zich niet voorstellen....

Reeds maanden is het bestuur, het sportief comité en de sportieve staf bezig aan de voorbereiding van volgend seizoen. Een voorlopig oefenprogramma staat reeds op papier. Hoewel de kalendercommissie zich op korte termijn zal buigen over de samenstelling van de reeksen zijn wij geneigd te geloven dat het wel eens een "mooie reeks" zou kunnen worden.

Uit de reeks Derde C, die wij als voorbeeld nemen, verdwijnt Dikkelvenne als de kampioen. Horebeke en Zegelsem zijn de twee ploegen die rechtstreeks degradeerden naar vierde. Dat zijn er dus al drie minder. Nokere Kruishoutem promoveert naar derde, Sparta Wortegem zakt naar derde. Is ook zo met Bonanza.

Wij zeggen niet dat het plaatje zal ingevuld worden door Dikkelvenne, Horebeke en Zegelsem te vervangen door Nokere Kruishoutem, Wortegem en Bonanza, maar het zou wel graag meegenomen zijn.

In de veronderstelling dat het in die richting zou uitgaan en de rest van de ploegen uit Derde C uit de vorige competitie behouden blijft, dan zouden o.a. in de volgende competitie de volgende ploegen onze tegenstanders worden :

Wortegem, Boekel, FC Petegem, Elene, Kluisbergen Sportief, Nazareth-Eke, Maarkedal, Bevere, Oudenhove, Velzeke, Vurste-Semmerzake, FC Brakel. Wij leven in verwachting. Eerlijk gezegd, een reeks om naar uit te kijken.

(NKMR)